چارچوب چندمعیاره بازسازی و برآورد آورد سالانه رودخانه ریز با تلفیق مدل‌های تجربی و تحلیل حساسیت پارامتریک
کد مقاله : 1005-CONFIHA-FULL
نویسندگان
سمیه زارعی دودجی *
عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی شاهرود
چکیده مقاله
برآورد قابل‌اعتماد آورد سالانه در حوضه‌های فاقد ایستگاه هیدرومتری، پیش‌نیاز برنامه‌ریزی منابع آب در مناطق خشک و نیمه‌خشک است. در این پژوهش، رودخانه ریز در محدوده مطالعاتی جم (استان بوشهر) با مساحت 68/124 کیلومترمربع، شامل ارتفاعات، دشت و آبخوان آبرفتی، مورد بررسی قرار گرفت. ابتدا نواقص آماری ایستگاه هیدرومتری گلوبردگان در بازه 1373 تا 1387 با نسبت رواناب به بارش بازسازی شد و حجم آورد سالانه رودخانه ریز در این ایستگاه 10502887 مترمکعب برآورد گردید. سپس چهار مدل تجربی-منطقه‌ای نسبت مساحت-بارش، جاستین، انجمن تحقیقات کشاورزی هند (ICAR) و کوتاین برای برآورد آورد سالانه محدوده جم به کار گرفته شد. نتایج نشان داد روش جاستین با آورد کل 449/3 میلیون مترمکعب (2/210 در ارتفاعات، 820/0 در دشت و 630/0 در آبخوان) به دلیل واسنجی با ایستگاه مجاور باغان و لحاظ خصوصیات فیزیوگرافی، مناسب‌ترین برآورد را ارائه می‌دهد. روش‌های کوتاین، ICAR و نسبت مساحت-بارش به ترتیب 136/3، 000/2 و 646/1 میلیون مترمکعب برآورد کردند. تحلیل حساسیت پارامتریک نشان داد آورد جاستین به ترتیب به پارامترهای ضریب K، بارش، مساحت، دما و اختلاف ارتفاع حساس است. شاخص دامنه نسبی عدم قطعیت بین روش‌ها 5/70 درصد محاسبه شد که با حذف روش نسبت مساحت-بارش به 6/50 درصد کاهش یافت. تحلیل رژیم جریان حاکی از تمرکز بیش از 80 درصد جریان در فصول پاییز و زمستان و حداقل جریان در تابستان است. چارچوب ارائه‌شده می‌تواند برای حوضه‌های مشابه فاقد آمار به کار رود.
کلیدواژه ها
آورد سالانه، رودخانه ریز، تحلیل حساسیت، مدل جاستین، شاخص کمبود جریان، حوضه مند
وضعیت: پذیرفته شده