اصلاح روش تنانت در تعیین جریان محیط‌زیستی برای منتخبی از رودخانه‌های ایران
کد مقاله : 1029-CONFIHA
نویسندگان
محمدحسین مجبوب نژاد1، مهدی یاسی *2
1دانشجو کارشناسی ارشد دانشگاه تهران
2استاد دانشگاه تهران
چکیده مقاله
این پژوهش با هدف ارائه یک روش ساده و کاربردی در مدیریت جریان محیط زیستی رودخانه در شرایط نبود یا کمبود داده‌های زیست‌شناختی بوده است. راهبرد اصلی، اصلاح روش تنانت سازگار با توزیع جریان طبیعی و تطبیق با نقشه راه آب کشور بوده است. در این پژوهش، ۲۴ رودخانه- ایستگاه هیدرومتری با شرایط مرفولوژیکی- هیدرولوژیکی متفاوت مورد آزمون قرار گرفتند. برای برآورد جریان محیط‌زیستی، از شش روش‌ پرکاربرد هیدرولوژیکی (VMF MCY, Tennant, Tessman, Smakhtin, FDC,)، و سه روش‌ اکوهیدرولوژیکی (FDC-Shifting RVA, DRM,) استفاده گردید. در این رویکرد، بجای دو دوره شش ماهه تقویمی، دو مقیاس زمانی (1- دو دوره شش‌ماهه پر آبی و کم‌آبی؛ و 2- چهار دوره سه ‌ماهه خشک، کم آبی، متوسط و پرآبی) مورد بررسی قرار گرفت. تعداد هشت معیار اصلی در تخصیص درصدهای جریان زیستی در نظر گرفته شد، و روش تنانت اصلاح گردید. نتایج بصورت دو جدول زمانی شش ماهانه و سه ماهانه پیشنهاد شده است. برآورد متوسط سالانه جریان محیط‌زیستی رودخانه‌های ایران در سه سطح مدیریت قابل‌قبول، خوب و عالی، بترتیب در دامنه (29-23)، (39-33) و (49-43) درصد از متوسط جریان سالانه قرار دارد. بطور نمونه، برای رودخانه کشکان در بازه ایستگاه پل دختر و در سناریو سه‌ماهه، برآوردها در چهار دوره خشکی، کم‌آبی، متوسط و پرآبی بترتیب برابر 20، 27، 33 و 40 درصد از متوسط جریان سالانه است.
کلیدواژه ها
جریان محیط زیستی، بومی سازی، روش تنانت، رودخانه های ایران
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر