بررسی آزمایشگاهی اثر پارامترهای هندسی خطوط لوله مرکب بر آبشستگی موضعی بستر در شرایط جریان زلال
کد مقاله : 1084-CONFIHA
نویسندگان
مائده حق‌پناه *
دانش‌آموخته کارشناسی ارشد مهندسی عمران،مهندسی آب و سازه‌های هیدرولیکی دانشگاه شهید مدنی آذربایجان، تبریز، ایران.
چکیده مقاله
کاربرد خطوط لوله مرکب، به جهت انتقال آب-فاضلاب، نفت و مشتقات آن، روی بستر فرسایشی رودخانه‌ها و دریاها موجب بروز آبشستگی موضعی، در بستر اطراف خط لوله می‌شود. در این پژوهش، به بررسی عوامل موثر بر آبشستگی ناشی از جریان یکنواخت، از جمله قطر لوله و فاصله بین دو لوله (G)، پرداخته شده است. آزمایش‌ها برای دو نسبت d⁄D برابر 25/0 و 33/0 (D قطر لوله بزرگ و d قطر لوله کوچک)، فواصل نسبی بین دو لوله G⁄D برابر 0، 1/0، 25/0 و 5/0(D قطر لوله بزرگ و G فاصله بین دو لوله) انجام گرفته است. براساس نتایج به‌دست آمده میزان آبشستگی در لوله‌های مرکب نسبت به لوله‌ منفرد بیشتر است. میزان آبشستگی در لوله‌های مرکب نیز به فاصله بین دو لوله‌ اصلی و فرعی و قطر لوله فرعی بستگی دارد. هرچه قطر لوله فرعی بیشتر و فاصله بین دو لوله کمتر باشد، میزان آبشستگی بیشتر است. پس بیشترین آبشستگی مربوط به d⁄D برابر ۰٫۳۳ در حالت بدون فاصله است.
کلیدواژه ها
آبشستگی موضعی، خطوط لوله مرکب، عمق آبشستگی، مطالعه آزمایشگاهی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر