بررسی علل شوری و ارائه راهکارهای علاج‌بخشی بهبود کیفیت جریان رودخانه قزل‌اوزن با تأکید بر هیدرولیک محیط‌زیستی
کد مقاله : 1131-CONFIHA
نویسندگان
رضا مهری قهفرخی *1، مهدی زینی وند2، محمود شفاعی بجستان2
1دانشجوی دانشگاه شهید چمران اهواز
2دانشگاه شهید چمران اهواز
چکیده مقاله
شوری یکی از مهم‌ترین عوامل محدودکننده کیفیت منابع آب سطحی است که می‌تواند حاصل برهم‌کنش عوامل زمین‌شناسی، هیدرولوژیکی و فعالیت‌های انسانی باشد. رودخانه قزل‌اوزن به‌دلیل اهمیت آن در تأمین آب کشاورزی و نقش آن در سامانه رودخانه‌ای سفیدرود، از نظر بررسی همزمان کیفیت آب و رژیم جریان اهمیت ویژه‌ای دارد. در این پژوهش، با رویکرد تحلیلی و بر پایه مطالعات منتشرشده، عوامل مؤثر بر شوری رودخانه قزل‌اوزن با تأکید بر هیدرولیک محیط‌زیستی و کیفیت آب بررسی شد. نتایج مطالعات موجود نشان می‌دهد که کیفیت آب در امتداد رودخانه تغییر می‌کند و پارامترهایی نظیر هدایت الکتریکی، کل جامدات محلول، سدیم، کلر، بی‌کربنات و نسبت جذب سدیم برای ارزیابی آن اهمیت دارند. همچنین تغییر رژیم جریان می‌تواند با کاهش ظرفیت رقیق‌سازی و تغییر شرایط زیستگاهی، وضعیت کیفی و اکولوژیکی رودخانه را تحت تأثیر قرار دهد. بر این اساس، شناسایی کانون‌های ورود نمک، کنترل جریان‌های برگشتی کشاورزی، حفظ رژیم جریان زیست‌محیطی و پایش همزمان دبی و کیفیت آب به‌عنوان ارکان اصلی علاج‌بخشی پیشنهاد می‌شوند.
کلیدواژه ها
قزل اوزن؛شوری؛کیفیت آب؛جریان زیست محیطی؛هیدرولیک محیط زیستی
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر