| بازنگری طراحی هیدرولیک و مدیریت سیلاب در مواجهه با تغییر اقلیم و رخدادهای حدی: تحلیل دورپیوندهای اقلیمی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ |
| کد مقاله : 1163-CONFIHA |
| نویسندگان |
|
فرشاد الهی *1، سیدمجید موسوی2 1کارمند-رییس گروه مطالعات 2خوزستان-کارمند و رییس گروه |
| چکیده مقاله |
| طراحی هیدرولیک و مدیریت سیلاب بر فرض ایستایی اقلیمی استوار بوده است، اما تغییر اقلیم و تشدید رخدادهای حدی این فرض را به چالش کشیده است. این مقاله با استناد به پیش‌بینی فصلی بارش و دمای ایران، وضعیت پیشران‌های اقلیمی مؤثر بر ایران در دوره اکتبر-دسامبر ۲۰۲۶ را تحلیل کرده و پیامدهای آن را برای بازنگری طراحی هیدرولیک و مدیریت سیلاب بررسی می‌کند. یافته‌ها نشان می‌دهد ال‌نینوی EP با NINO3.4 برابر 2/20 درجه، همراه با IOD مثبت و QBO غربی، سیگنال قوی برای بارش بیش از نرمال در زاگرس و جنوب‌غرب فراهم می‌کند، اما عدم‌قطعیت مکانی و زمانی قابل‌توجهی وجود دارد. بر پایه شواهد بین‌المللی، افزایش PMP تحت تغییر اقلیم می‌تواند به رشد حدود ۲۵ درصدی دبی طراحی سرریز منجر شود. مقاله پیشنهاد می‌کند ضریب اطمینان طراحی سرریز برای حوضه‌های با روند بلندمدت افزایش بارش حدی از 1/2 به 1/4 (با دامنه 1/۳۵ تا 1/۴۵) افزایش یابد و طراحی هیدرولیک از پارادایم «طراحی برای رخداد تاریخی» به «طراحی برای عدم‌قطعیت و انعطاف‌پذیری» گذار کند کلمات کلیدی: طراحی هیدرولیک، مدیریت سیلاب، تغییر اقلیم، دورپیوندهای اقلیمی، ال‌نینو. |
| کلیدواژه ها |
| طراحی هیدرولیک، مدیریت سیلاب، تغییر اقلیم، دورپیوندهای اقلیمی، ال‌نینو. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
