نقش بالقوه واحدهای تبخیری سازند قرمز بالایی در شوری رودخانه قزل‌اوزن
کد مقاله : 1195-CONFIHA
نویسندگان
صفورا شاکری *1، سمیرا شاکری2، زهرا کلانترزاده3
1دانشکده زمین شناسی- دانشکدگان علوم- دانشگاه تهران
2دانشکده مهندسی عمران- دانشگاه صنعتی شریف
3گروه زمین شناسی- دانشگاه آزاد اسلامی واحد زرند
چکیده مقاله
شوری آبهای سطحی از جمله مسائل مهم در حوضه های آبریز مناطق خشک و نیمه خشک است و میتواند تحت تأثیر عوامل طبیعی، از جمله زمین شناسی، انحلال کانی های تبخیری، هوازدگی سنگ ها و انتقال املاح به وسیله رواناب قرار گیرد. در منطقه ماهنشان در شمالغرب ایران، توالی های رسوبی سازند قرمز بالایی با تناوبی از سنگ های آواری، مارن ها و واحدهای تبخیری، زمینه مناسبی برای بررسی ارتباط میان ویژگی های زمین شناسی و شوری بالقوه آب های سطحی فراهم می کنند. بر اساس مطالعات چینه‌شناسی، رخنمون‌های این سازند در امتداد رودخانه گسترش دارند و لایه‌های ژیپس، واحدهای تبخیری وگنبدهای نمکی بدون دیاپیریسم را در بر می‌گیرد. هدف این پژوهش، بررسی نقش احتمالی انحلال کانی های تبخیری به عنوان یکی از منابع طبیعی بالقوه ورود املاح به رودخانه و تبیین سازوکارهای زمین شناختی مؤثر بر این فرایند می‌باشد. تعیین سهم کمی این فرایند در شوری رودخانه قزلاوزن نیازمند مقایسه مستقیم داده های هیدروشیمیایی آب، موقعیت رخنمون های تبخیری و شرایط هیدرولوژیکی حوضه است. نتایج این پژوهش چارچوبی زمین شناختی برای بررسی ارتباط میان واحدهای تبخیری و کیفیت آب رودخانه ارائه می کند.
کلیدواژه ها
سازند قرمز بالایی، کانی‌های تبخیری، انحلال، شوری آب، رودخانه قزل اوزن
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر