| نقش دانش بومی و نبوغ ایرانیان در استحصال آب در مناطق خشک و نیمه‌خشک ایران |
| کد مقاله : 1205-CONFIHA |
| نویسندگان |
|
elnaz aghaee *1، کاظم اله دادی2 1کارشناس 2مدیر عامل |
| چکیده مقاله |
| در مناطق نیمه‌خشک ایران، الگوهای بارندگی معمولاً از نظر مکانی و زمانی بسیار متغیر و ناپایدار هستند. به همین دلیل، مردمی که برای تأمین آب زندگی و کشاورزی خود وابسته به بارش‌ها بوده‌اند، در طول قرون گذشته شیوه‌ها و دانش بومی ویژه‌ای برای برداشت و ذخیره آب باران توسعه داده‌اند. این سامانه‌های سنتی مانند قنات‌ها و آب‌انبارها به دلیل هماهنگی با شیوه‌های زندگی محلی، ساختارهای اجتماعی و نظام‌های نهادی بومی، توانسته‌اند برای صدها سال پایدار باقی بمانند. بنابراین برای برنامه‌ریزی و مدیریت پایدار منابع آب در ایران، ضروری است که آنچه مردم محلی انجام می‌دهند مورد توجه قرار گیرد و راهکارهای جدید بر پایه این دانش بومی تقویت شود. این پژوهش به بررسی این موضوع می‌پردازد که مردم مناطق خشک و نیمه‌خشک ایران چگونه از دانش بومی خود برای شناسایی مکان‌های مناسب برداشت آب باران استفاده می‌کنند. یافته‌های ابتدایی نشان می‌دهد که کشاورزان و ساکنان محلی شناخت دقیق و عمیقی از ویژگی‌های محیطی، مسیرهای رواناب و تغییرات اقلیمی منطقه دارند. از آنجا که این دانش بومی دارای الگوهای مکانی مشخص است، می‌توان آن را به مناطق مشابه در گستره‌های وسیع‌تر کشور تعمیم داد. |
| کلیدواژه ها |
| واژگان کلیدی: مناطق نیمه‌خشک ایران، مدیریت منابع آب، مشارکت جوامع محلی، کشاورزی سنتی، مدیریت سازگار با اقلیم. |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
