بررسی آزمایشگاهی عملکرد سرریز نوک‌اردکی در شرایط کمبود آب، با ایجاد انسداد در دماغه سرریز
کد مقاله : 1210-CONFIHA
نویسندگان
امید مهدوی امرئی *1، عاطفه پرورش‌ریزی2، صلاح کوچک‌زاده3
1دانشجوی دکتری گروه مهندسی آبیاری و آبادانی- دانشکدگان کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
2دانشیار گروه مهندسی سازه‌های آبی-دانشگاه تهران
3استاد گروه مهندسی سازه‌های آبی- دانشگاه تهران
چکیده مقاله
کاهش دبی ورودی شبکه‌های آبیاری می‌تواند موجب افت تراز سطح آب بالادست سازه‌های آبگیر و محدودیت در برداشت آب شود. در این پژوهش، اثر انسداد موضعی دماغه سرریز نوک‌اردکی بر پروفیل سطح آب و پایداری تراز آن در شرایط کاهش دبی، به‌صورت آزمایشگاهی بررسی شد. آزمایش‌ها در فلومی به طول ۱۲ متر و عرض ۸۰ سانتی‌متر، با سه مدل سرریز دارای عرض دماغه ۲۰، 5/14 و ۸ سانتی‌متر انجام گرفت. نتایج نشان داد که انسداد دماغه موجب افزایش تراز سطح آب بالادست شده و میزان این افزایش با عرض دماغه ارتباط دارد. در هر سه هندسه، شاخص پایداری در ۷۵ و ۵۰ درصد دبی طراحی افزایش یافت. در مدل با دماغه ۲۰ سانتی‌متر، شاخص در این دو شرایط به‌ترتیب از 5/97 به 2/99 و از 8/94 به ۹۶ درصد رسید. بیشترین بهبود میانگین کلی شاخص نیز در همین مدل مشاهده شد؛ به‌طوری‌که شاخص پایداری از 8/94 به 6/95 درصد افزایش یافت. نتایج، ظرفیت بالقوه این روش را برای بهبود شرایط آبگیری در دوره‌های کم‌آبی نشان می‌دهد.
کلیدواژه ها
سرریز نوک‌اردکی، آبگیری از کانال، کمبود آب، پایداری تراز سطح آب
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر