| بررسی خطر پذیری رودخانه قزل اوزن در محدوده شهرستان بیجار در دبی با دوره بازگشت 100 ساله |
| کد مقاله : 1226-CONFIHA |
| نویسندگان |
|
احسان جعفری ندوشن1، مهنا تاج نسایی *2 1استادیار، گروه مهندسی عمران، پردیس بیجار، دانشگاه کردستان، سنندج، ایران 2گروه مهندسی عمران، واحد بیجار، دانشگاه آزاد اسلامی، بیجار، ایران |
| چکیده مقاله |
| سیلاب به عنوان یکی از مخرب‌ترین و فراوان‌ترین مخاطرات طبیعی، سالانه خسارات جانی و مالی جبران‌ناپذیری را در سراسر جهان به بار می‌آورد و پایداری جوامع انسانی، اکوسیستم‌ها و زیرساخت‌های حیاتی را به شدت تهدید می‌کند. رشد شتابان شهرنشینی، تغییرات اقلیمی و مداخلات انسانی در حریم و بستر رودخانه‌ها موجب تشدید شدت و تکرار این پدیده گردیده است؛ از این رو، شناخت دقیق و ارزیابی علمی مناطق آسیب‌پذیر از طریق مطالعات پهنه‌بندی خطر سیلاب اهمیت برجسته ای دارد. دراین پژوهش به بررسی خطر پذیری رودخانه قزل اوزنبه ازای دبی با دوره بازگشت 100 ساله در محدوده شهرستان بیجار پرداخته شده است. نتایج تحلیل خطرپدیری سیلاب نشان داد که بخش عمده‌ای از اراضی مورد مطالعه در نواحی با ریسک متوسط به بالا تا شدید قرار گرفته‌اند، به‌طوری که شاخص‌های H4، H5 و H6 مجموعاً مساحتی معادل ۵۸۰ هکتار را تشکیل می‌دهند. در این میان، کلاس H5 با اختصاص ۲۲۰ هکتار به خود، وسیع‌ترین پهنه مخاطره‌آمیز محسوب می‌شود و نشان‌دهنده تمرکز بالای اراضی آسیب‌پذیر در برابر جریان‌های سیلابی است. پیشنهاد می‌شود برای محدوده‌های منطبق با شاخص‌های H5 و H6، ضوابط حقوقی بستر و حریم به طور دقیق بازنگری شده و از اجرای زیرساخت‌های حیاتی بدون تمهیدات مهندسی در این نواحی جلوگیری به عمل آید. |
| کلیدواژه ها |
| رودخانه قزل اوزن، خطرپذیری سیلاب، دوره بازگشت، نرم افزار HEC-RAS |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
